پروتز سینه و جراحی های مختلف مرتبط با آن می توانند بر تولید شیر تأثیر بگذارند. برخی از این جراحی ها ممکن است موجب کاهش تولید شیر شوند، در حالی که برخی دیگر تأثیر کمتری دارند. بانوانی که تحت عمل جراحی سینه قرار گرفته اند، ممکن است برای شیردهی نیاز به حمایت بیشتری داشته باشند.
آیا پروتز سینه بر شیردهی تأثیر دارد؟
تحقیقات در مورد تأثیر پروتز سینه بر شیردهی محدود است، اما تاکنون گزارشی از مشکلات جدی در نوزادانی که مادرانشان پروتز سیلیکونی داشته اند، منتشر نشده است. طبق بیانیه ای که در سال 2001 از سوی آکادمی اطفال آمریکا صادر شد، هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد پروتز سیلیکونی دلیلی برای منع شیردهی باشد.
تأثیر جراحی های سینه و نوک سینه بر شیردهی
اکثر بانوانی که جراحی سینه یا نوک سینه انجام داده اند، می توانند تا حدی شیر تولید کنند. اما ممکن است مقدار شیر تولید شده برای تغذیه کامل نوزاد کافی نباشد. در این موارد، مادران می توانند از شیر کمکی مانند شیر خشک یا شیر اهدایی انسانی پاستوریزه استفاده کنند.
جراحی بزرگ کردن، لیفت و کوچک کردن سینه
برخی از جراحی های زیبایی سینه مانند بزرگ کردن، لیفت یا کوچک کردن سینه، ممکن است بر عصب ها و مجاری شیری تأثیر گذاشته و در نتیجه تولید شیر را کاهش دهند. پروتز سینه بر شیردهی زمانی تأثیر کمتری دارد که پروتز زیر عضله قرار بگیرد، در مقایسه با حالتی که پروتز روی عضله گذاشته شود.
برش هایی که اطراف آرئول (هاله اطراف نوک سینه) انجام می شوند و جراحی هایی که منجر به جدا شدن کامل نوک سینه از بافت سینه می شوند، احتمال بیشتری برای کاهش تولید شیر دارند. با این حال، در طول زمان ممکن است برخی از مجاری شیری که در اثر جراحی آسیب دیده اند، دوباره به هم متصل شوند یا مسیرهای جدیدی ایجاد شود. همچنین، عصب های آسیب دیده ممکن است عملکرد خود را بازیابند و به تولید شیر کمک کنند.
وجود زخم دایره ای اطراف آرئول پس از عمل کوچک کردن سینه، لزوماً به معنای قطع کامل ارتباط آن با عصب ها و مجاری شیری نیست. در برخی موارد، بافت های حاوی عصب ها، مجاری و رگ های خونی همچنان متصل باقی می مانند که این موضوع می تواند به حفظ تولید شیر کمک کند.
مقدار شیری که یک مادر تولید می کند، بستگی به تعداد مجاری شیری متصل، عملکرد عصب ها و سایر عوامل مانند هورمون ها و مکانیسم دفع شیر دارد. نوزادانی که مادرشان جراحی سینه داشته اند، باید از نظر افزایش وزن به دقت تحت نظر باشند. در صورت کمبود شیر، مادران می توانند با کمک متخصصین شیردهی، تولید شیر خود را افزایش دهند یا از شیر اهدایی و شیر خشک استفاده کنند.
ماستکتومی و شیردهی
بانوانی که به دلیل سرطان سینه تحت عمل ماستکتومی (برداشتن جزئی یا کامل سینه) قرار گرفته اند، ممکن است توانایی کمتری برای تولید و انتقال شیر داشته باشند. در مواردی که فقط یک سینه به طور کامل برداشته شده، شیردهی از سینه دیگر امکان پذیر است.
زنانی که تحت ماستکتومی جزئی همراه با پرتودرمانی قرار گرفته اند، معمولاً کاهش چشمگیری در تولید شیر از آن سینه خواهند داشت. اما به طور کلی، یک سینه سالم می تواند مقدار کافی شیر برای رشد نوزاد تأمین کند. در این موارد، لازم است وزن نوزاد به دقت کنترل شود تا از دریافت تغذیه مناسب اطمینان حاصل شود.
از سوی دیگر، زنانی که پس از درمان سرطان اقدام به شیردهی می کنند، ممکن است با چالش های روحی و اجتماعی مواجه شوند. در نتیجه، لازم است متخصصین به این مسائل توجه کرده و حمایت های لازم را ارائه دهند.
تأثیر هیپوپلازی سینه بر شیردهی
برخی از بانوان ممکن است پیش از انجام جراحی، دچار مشکل هیپوپلازی سینه (رشد ناکافی بافت های شیری) باشند. این وضعیت باعث می شود که سینه ها به صورت لوله ای شکل، با فاصله زیاد از یکدیگر یا به طور قابل توجهی نامتقارن باشند. در برخی موارد، زنان مبتلا به این مشکل به دنبال انجام جراحی های ترمیمی سینه هستند.
مادرانی که پیش از جراحی، دچار هیپوپلازی سینه بوده اند، ممکن است به طور طبیعی قادر به تولید مقدار کافی شیر نباشند. این افراد برای افزایش تولید شیر یا استفاده از روش های کمکی مانند شیر اهدایی انسانی، نیاز به راهنمایی متخصصین شیردهی دارند.
حمایت از مادرانی که جراحی سینه داشته اند
پشتیبانی قبل از زایمان
- بررسی نوع جراحی، محل برش ها و دلایل انجام آن، برای ارزیابی احتمال کاهش تولید شیر
- معاینه سینه مادران برای تشخیص بافت های شیری ناکافی و ارائه راهنمایی های لازم درباره شیردهی
پشتیبانی پس از زایمان
- پایش دقیق نوزادان از نظر تغذیه و وزن گیری مناسب
- ارزیابی سابقه جراحی سینه در مادرانی که دچار کمبود شیر هستند
- ارجاع مادران به مشاوران بین المللی شیردهی (IBCLC) برای یادگیری تکنیک های افزایش تولید شیر و استفاده از مکمل های شیری
- حمایت روحی و عاطفی از مادرانی که پس از جراحی، با چالش های شیردهی مواجه شده اند
سخن پایانی
به طور کلی، پروتز سینه بر شیردهی تأثیر قطعی و یکسانی روی همه بانوان ندارد. عوامل متعددی مانند نوع جراحی، محل پروتز، میزان آسیب به عصب ها و مجاری شیری و همچنین سطح هورمون ها می توانند بر توانایی شیردهی تأثیر بگذارند. با این حال، بیشتر بانوانی که جراحی سینه انجام داده اند، همچنان می توانند مقداری شیر تولید کنند. در صورتی که تولید شیر کم باشد، مادران می توانند از روش های جایگزین برای تغذیه نوزاد خود بهره ببرند.
حمایت تخصصی از مادرانی که جراحی سینه داشته اند، می تواند به آن ها کمک کند تا بهترین تصمیم را برای تغذیه نوزاد خود بگیرند و تجربه ای مثبت از شیردهی داشته باشند.
منابع:
